وانّ الكافر يرى ذنبه كانّه ذباب مرّ على انفه » « 1 » مؤمن گناه خود را مانند سنگ بزرگى مىبيند كه مىترسد بر سر او بيفتد ، و كافر و بىايمان گناه خود را مانند پشه مىبيند كه بر بينى او مرور كرده باشد . آن كس كه ايمان به خدا دارد و اعتمادش به اوست از كاينات در مقام انجام تكليف انديشه نمىكند مانند پيغمبر اسلام كه در برابر لجوج‌ترين و سخت‌دل‌ترين مردم مثل اعراب جاهليت ، قيام نمود و چنان مردمى را كه از راه علم و ايمان و عدالت و رحم و انسانيت بر كنار بودند ، به راه دانش و معرفت و ترحّم و برادرى و ايمان به خدا وارد كرد . دوم : طمع از حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در مذمّت طمع مروى است كه فرمود : « اكْثَرُ مَصارعِ الْعُقُولِ تَحْتَ بُرُوقِ الْمَطامِعِ » « 2 » « طمع » يكى از نقاط ضعف در انسان است . بسيارى از مردم با آنكه آگاه و ملتفت هستند و خسارت ترك امر به معروف و نهى از منكر را مىفهمند ، براى طمعى كه به مال يا استفاده از مقام اشخاص دارند به خيال آنكه اگر فلان شخص را امر به معروف كنند از مال او يا رياست او بىبهره مىمانند ، در اداى اين وظيفه سهل‌انگارى روا داشته و بسا كه در حضور آنها معصيت‌ها واقع شود كه چون خوى زشت طمع ، آنان را فاقد حريت و آزادمنشى و صراحت لهجه كرده از نهى از منكر خوددارى مىكنند .

--> ( 1 ) . مكارم الأخلاق ، ص 460 ( فى وصاياه لأبى ذر ) ( 2 ) . نهج البلاغه فيض الاسلام ، حكمت 210 .